به آرامی آغاز به مردن می کنی اگر سفر نکنی،

اگر کتاب نخوانی،

اگر به اصوات زندگی گوش ندهی.

اگر از خودت قدر دانی نکنی 

 

 به آرامی آغاز به مردن می کنی

زمانی که خود باوری را در خودت بکشی .

وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند

 

به آرامی آغاز به مردن می کنی اگر،

 برده عادات خود شوی...

اگر همیشه از یک راه تکراری بروی

اگر روزمرگی را تغییر ندهی،

اگر رنگهای متفاوت به تن نکنی.

 یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی

 

تو به آرامی آغاز به مردن می کنی اگر

از شور و حرارت ، از احساسات سرکش، و

از چیز هایی که چشمانت را به درخشش وامی دارند و

ضربان قلبت را تندتر می کنند، دوری  کنی

 

به آرامی آغاز به مردن می کنی اگر

هنگامی که از شغلت ، یا عشقت شاد نیستی ، آنرا عوض نکنی

اگر برای مطمئن در نا مطمئن خطر نکنی،

اگر ورای رویاها نروی...

اگر به خودت اجازه ندهی که حداقل یکبار در تمام زندگیت ورای مصلحت اندیشی نروی

 

امروز زندگی را آغاز کن!

امروز مخاطره کن!

امروز کاری کن!

نگذار که به آرامی بمیری!

شادی را فراموش نکن...

                                                                                    پابلو نرودا

                                                                             ترجمه احمد شاملو