ای کسانی که ایمان آورده اید، ای کسانی که دائم در حال انجام واجبات دین می باشید، ای کسانی که به دنبال بهشت موعود هستید، ای کسانی که ادعای دینداری دارید، ای کسانی که ادعا میکنید تف به مال دنیا و فقط تلاشتون برای آخرته ... یه جایی می شه که خدا شما رو تو یه آزمایش کوچیک قرار می ده و اونجاست که عیارتون مشخص میشه و وقتی اونو خراب میکنید یعنی همهء اون عباداااات کششششک...بماند که خدا اونقدر بزرگه که هوای همه رو داره اما منظور من اینه که بابا جان از روی عادت و یا از روی ترس جهنمی که براتون ساختن کاری رو انجام ندید کاری رو انجام بدید که از ته وجودتون بهش اعتقاد و اطمینان دارید...ایمان به کسی یا چیزی یا موضوعی یعنی از ته دل پذیرفتنش دیگه اون موقعست که برای حرکت تو اون مسیر از هیچ کس و هیچ چیز نمی ترسی و بدون اجبار مسیر رو به درستی که باید، طی می کنی...

نوشته های من از اونجا نشأت گرفت که یه بنده خدایی که دائم در حال عبادت و نماز و روزه و ... هستند و خیلی هم ادعا دارند که فقط بدنبال معنویات هستند و سر سوزنی مادیات براشون اهمیت نداره در قبال درخواست کمک یه بنده خدای دیگه، اون کمکی که از دستش برای کمک به اون فرد و خانوادش برمی اومد رو دریغ کرد و قافیه رو باخت...باخت...

نمیگم که من از این امتحان ها همیشه پیروز بیرون میام اما ادعایی هم ندارم و سعی میکنم هیچ کاری رو از روی عادت انجام ندم... اگه عشق به خدا وجودی بشه دیگه همه چیز به نحوه درستش اجرا میشه نه با اکراه و زور و از روی اجبار...

خلاصه اینکه ای کسانی که ایمان آورده اید درست و واقعی ایمان بیاورید تا ایمانتان پرعیار باشه نه تقلبی...