اینبار نیز سفر در غالب مأموریت بود. اگر چه کوتاه و مختصر اما بد ندونستم یکسری جاها و نکاتی که تو این چند روز سفر دیده بودم براتون بنویسم.

سه شنبه صبح همراه چند تا از همکارام به سمت استانبول با پرواز اطلس جت حرکت کردیم. هتل ما The Parma در نزدیکی میدان تقسیم (Taksim) (حدود 100 متری) بود. هتلی 4 ستاره اما بسیار تمیز و مرتب. روز اول رو به دلیل اینکه فرداش امتحان داشتیم بیشتر در هتل گذروندیم و درس خوندیم و فقط برای ناهار و شام بیرون رفتیم. در اطراف میدان تقسیم انواع اقسام مغازه ها، رستوران ها، کافی شاپ ها و صرافی ها وجود دارن. یکی از معروف ترین خیابانهای اونجا خیابان استقلاله. خیابانی که انواع برند های پوشاک، فست فود ها و کافی شاپ ها در اونجا هستند و در تمامی ساعات شبانه روز مخصوصا در شبها مملو از جمعیته.

روز دوم برای آزمونی که داشتیم به محله Bakirkoy در نزدیکی فرودگاه آتاترک رفتیم. بعد از امتحان که خدا رو شکر با موفقیت انجام شد و همگی قبول شدیم در اون منطقه چرخی زدیم. مرکز خرید Carousel رو دیدیم و کوچه پس کوچه هایی که پر از مغازه های مختلف بود یه جورایی شبیه خیابونهای برلن و رفاهی تهران. میدان جمهوری در نزدیکی اونجاست که با توجه به اینکه بسیار خسته بودیم نشد بهتر اونا رو ببینیم اما با توجه به صحبتهای بعضی از دوستام که بعد از برگشتم شنیدم اینجور به نظر میرسه که جاها و مغازه های دیدنی بیشتری داره.

عصر روز دوم از طریق مترو که در وسط میدون تقسیم است به مرکز خرید جواهیر (Cevahir) رفتیم. استفاده از مترو را حتما بهتون توصیه میکنم چون هم در ترافیکهای خیابانهای استانبول وقتتون تلف نمیشه، هم اینکه با ارقام بالای تاکسیمترهای تاکسی های اونجا مواجه نمیشین. قیمت بلیط مترو 4 لیره که از طریق دستگاه های مخصوصی که اونجاست ژتون تهیه میکنید و خیلی راحت وارد مترو میشین. برای رفتن به مرکز خرید جواهیر باید در ایستگاه مجیدیه کوی (Sisi-Mecidiyekoy) پیاده بشین. مرکز خریدی بزرگ که اکثر مارک های پوشاک در اونجا هستند. اما طبیعتا بجز چند برند، قیمتهای بقیه به پول ما بالاست.

روز سوم رو به بازدید از جاهای دیدنی و معروف استانبول گذروندیم. با توجه به اطلاعاتی که همکارم از بخش توریستی هتل گرفته بود متوجه شدیم چند منطقه تاریخی در نزدیکی هم هستند و میتونیم همه رو در چندین ساعات ببینیم.

اکثر جاها رو 4-5 نفره میرفتیم و برای همین تونستیم با تاکسی با قیمتی مناسب به ایاصوفیه بریم. کرایه تاکسی از میدون تقسیم تا ایاصوفیه در حدود 25-30 لیر است. نکته ای که در خصوص تاکسی ها باید اشاره کنم اینه که درآمد اصلی راننده تاکسی ها از توریسته. اگرچه عنوان می کنند که از تاکسیمتر استفاده می کنند اما چون شما مسیر رو نمیدونید امکان داره از مسیر طولانی تر و پر ترافیک تر شما رو برسونن و نتیجتا کرایه بالایی ازتون بگیرن. برای همین توصیه میکنم که از هتلتون بخواهید که براتون تاکسی بگیره و حدود قیمتشو تا مقصد بپرسید و اگر در بیرون هتل خواستید تاکسی بگیرید حتما حتما باهاش قیمت رو طی کنید.

اولین جایی رو که دیدیم مسجد ایاصوفیه بود. مسجد ایاصوفیه یا حاجیاصوفیا یا ایاصوفیه (Ayasofya) در سال 532 میلادی در دوره امپراطوری بیزانس به فرمان امپراطور کنستانتین اول بنا شد. در محل مسجد در ابتدا کلیسایی وجود داشت که اکنون اثری از آن به جای نمانده است. این کلیسا در زمان ساخت ایاصوفیا محل عبادت مسیحیان بود تا که ساختمان به بهره برداری رسید. در ژانویه سال 532 میلادی شورشی بزرگ در استانبول بین ساکنان شهر شروع شد که خسارات فراوانی را به شهر وارد کرد؛ که احتمالأ مصیبت بارترین آنها آتش زدن کلیسای ایاصوفیا و نابودی تقریبأ کامل این بنای زیبا بود. در فوریه سال 532 امپراطور جاستینیان اول دستور ساخت مجدد این کلیسا را از بهترین مواد ممکن داد و در سال 562 این کلیسا به روی مسیحیان گشوده شد. پس از تصرف استانبول توسط ترکهای آتامان در سال 1453, سلطان محمد دوم دستور داد کلیسای ایاصوفیا را به مسجد تبدیل کنند و در آن اولین خطبه نماز جمعه را بر پا کردند. سپس لوحه هایی دور تا دور سقف ایاصوفیه نصب شد که در آن نام الله , محمد , ابوبکر , عمر , عثمان , علی, حسن و حسین نوشته شده بود. پس از اینکه ترکیه به جمهوری تبدیل شد و مصطفی کمال آتاتورک به حکومت رسید؛ دستورداد تا ایاصوفیا به موزه تبدیل شود و تا امروز به همین صورت باقی مانده است و سالیانه جهانگردان زیادی را به سمت خودجذب میکند. ارتفاع گنبد بزرگ این مسجد از سطح زمین 55 متر و قطر آن 31 متر میباشد. بلیط ورودی ایاصوفیه 30 لیره و متناسب با موزه هایی که بخواهید بازدید بکنید باید بلیطهای دیگری نیز خریداری بکنید.

در روبروی درب ایاصوفیه در فاصله ای 300-400 متری نمایی بسیار زیبا رو میتونید ببینید که مربوطه به مسجد سلطان احمد (Sotan ehmed) می باشد. مسجد آبی یا همان مسجد سلطان احمد، در استانبول، یکی از زیباترین مساجد دنیا و از نمونه‌های منحصر به‌ فرد و شگفت‌انگیز معماری دوره امپراتوری عثمانی به‌شمار می‌آید.این مسجد به‌دلیل به‌کار رفتن کاشی‌های آبی رنگ در طراحی داخلی به نام مسجد آبی شناخته شد. سلطان احمد اول در سال 1609 میلادی دستور ساخت این مسجد را داد تا بالاخره هفت یا نه سال بعد، این بنای باشکوه تکمیل شود. ساختار این مسجد شبیه مکعب است و فضای بیرونی آن را مجموعه‌ای از گنبدها و شبه‌گنبدها پوشانده که با یک هارمونی زیبا چشم را به سمت انتهای گنبد اصلی هدایت می‌کنند.گرداگرد قسمت پایینی صحن مسجد با 20هزار کاشی سرامیک دست‌ساز تزیین شده و بیش از ۲۰۰ پنجره نور خورشید را به درون صحن اصلی منتقل می‌کنند، گرچه برای روشن کردن فضای داخلی و نورپردازی آن، از لوسترهای بزرگی نیز استفاده می‌شود. صحن این مسجد طوری طراحی شده که همه جمعیت نمازگزار بتوانند امام جماعت را ببینند و صدایش را بشنوند. این مسجد به عمد در مقابل عمارت ایا صوفیا ساخته شده تا نشان دهد که معماران عثمانی و مسلمان می‌توانند رقبای سرسختی برای اجداد مسیحی خود باشند. با این وجود، معمار نتوانسته قبه‌هایی بزرگتر از قبه عمارت ایا صوفیا بسازد و به همین دلیل تلاش کرده با تنظیم دقیق موقعیت قبه‌ها، شبه قبه‌ها و مناره‌ها جلوه‌ای زیبا را پدید آورد. علی‌رغم تلاش معمار، ابعاد ساختمان کوچکتر از ابعاد عمارت ایا صوفیا است که این مساله سلطان احمد را بسیار خشمگین کرد. بنابراین دو عمارت آثار تاریخی و معماری بسیار ارزنده‌ای هستند که جلوه‌ای منحصربه‌فرد را به این بخش از شهر می‌دهند.

نکته جالب توجه این بود که تمامی توریست ها برای ورود به این مسجد میبایست حجاب را رعایت می کردند و برای همین در درب ورودی مسجد جامه و روسری ای به هر یک از توریست ها داده می شد و در بازگشت جمع آوری می کردند.

در نزدیکی ایاصوفیه محل تاریخی دیگری نیز وجود داشت به نام قصر یئره باتان(Yerebatan Sarnici).قصر یئره باتان (باسیلیکا سیسترن-Basilica Cistern) که در زیرزمین قرار دارد بزرگترین منبع ذخیره آب استانبول بوده که در سال 534 ساخته شده است. قصر موزه یئره باتان آب قصرهای توپ کاپی و قصر بزرگ را فراهم میکرده است. این قصر وسعتی حدود 9800 مترمربع دارد و ظرفیت آب آن 80 هزار مترمکعب است. ضخامت دیوارهای قصر 5 متر می باشد و در آن 366 ستون ماربل و گرانیت بصورت 28 ستون و 12 سطر قرار گرفته است. یکی از این ستون ها ستون اشک نام داره که طرحش با بقیه اندکی متفاوته. توضیحی که براش نوشته بودن حوضچه آرزوها (Wish Pool) بود و کف اون پر از سکه بود. اینجور به نظر می­رسید همانند حوض حمام فین کاشان هر کسی سکه در این حوضچه بیندازه آرزوش برآورده می شه.

دو ستون دیگر از ستون ها هم طرحی متفاوت داشتند. سرستون هایی که در قسمت پایین ستون و بصورت برعکس یودند و مربوط به سر مودسا یا مودزا یکی از اسطوره های یونان می شوند. اما دلیل اینکه چرا سرهای مدوزا پایین و برعکس است را اینگونه عنوان میکنند که به اعتقاد مردم آن زمان هر که به او نگاه می کرده است به سنگ تبدیل می شده است. نظریه دیگر معتقد است که کنستانتینوپل تحت حمله دشمن بوده و این باسیلیکا سیسترن هرچه زودتر باید آماده میشده است و مهم نبوده این سنگهای آورده شده حتما بالا باشد. قیمت بلیط این آثر تاریخی 20 لیر بود.

بعد از دیدن قصر یئره باتان به سمت سرای توپکاپی (Topkapi) رفتیم که از اونجا تقریبا 10دقیقه پیاده روی داشت. سرای توپکاپی یا همان کاخ سلاطین عثمانی در نزدیکی تنگه بسفر  و در محل اتصال خلیج شاخ طلایی و دریای مرمره قرار گرفته است. این کاخ متعلق به قرن 15 تا 19 میلادی است و دوران امپراتوری عثمانی است. کاخ توپکاپی در سال 1453 توسط سلطان محمد فاتح ساخته شده است. خود سلطان محمد تا سال 1481 در آن زیسته است. این کاخ در حدود 400 سال در محل زندگی سلاطین و دولتمردان عثمانی بوده و دارای باغ بسیار باشکوهی است. در سمت راست کاخ درختان سرو قرار گرفته است و مطبخ های کاخ نیز در این سمت جای گرفته اند. امروزه از این محل به عنوان نمایشگاهی از مجموعه های کریستال ، نقره و ظروف چینی که مربوط به دوره امپراتوری عثمانی است استفاده می شود. در قسمت چپ کاخ حرمسرا قرار دارد. در این بخش همسران و فرزندان سلاطین در انزوا زندگی می کرده اند. سومین بخش کاخ نیز شامل سالن اجتماعات ، کتابخانه احمد سوم ، نمایشگاهی از لوازم شخصی سلاطین و خانواده سلطنتی جواهرات بسیار مشهور و قیمتی و نیز مجموعه ای از دست نوشته ها می باشد. جالب است بدانید موزه کاخ توپکاپی با داشتن بیش از دویست هزار سند و هشتاد و شش هزار کتاب و بیست سالن مملو از شاهکارهای نفیس تاریخی، یکی از بزرگ ترین موزه های جهان به شمار می رود. این کاخ سال های سال محل اقامت سلاطین عثمانی بوده. این موزه سه حیاط اصلی دارد که از سه دروازه شامل باب همایون باب الاسلام و باب السعاده است. می توان داخل آن شد. در این موزه پوشاک سلاطین، آثار ارزشمند متعلق به کاخ های سلطنتی از جمله تخت نادرشاه و تابلوهای نفیس نقاشی و جواهرات و مینیاتورهای ارزشمند از جمله شاهنامه فردوسی وجود دارد.

این قصر در میان قرون وسطی و زمان معاصر قرار دارد و می تـــــــــواند نشانگری از پیشینه دور دست معماری قصر سازی رومی وبیزانسی و اسلامی باشد . این قصر چه از نظر حجم موزه ها و تالارها چه از نطر اهمیت اشیای گران قدرش از مهمترین موزه های جهان و مهمترین و مقدس ترین موزه موزه جهان اسلام است و بیش 86 هزار شی ارزشمند دارد و خود قصر که نمیتوان بهایی برایش گذاشت. و باید گفت که اهمیت دیگر آن به خاطر کیفیت آثار آن است بخصوص اشیای پیامبران، امامان و عمر و ابوبکر با حساسیت فوق العاده نگهداری میشود.

در روز آخر هم از جزیره بیوک آدا (Buyukada) دیدن کردیم. از طریق تاکسی با 20-25 لیر به بندر Kabatas رفتیم از اونجا با کشتی با یک بلیط 6 لیری به سمت جزیره بیوک آدا رفتیم. بیوک آدا یا جزیرهٔ پرنس بزرگترین جزیره از بین نه جزیره اطراف استانبول در دریای مرمره است. در این جزیره عبور و مرور وسایل نقلیه موتوری به غیر از خودروهای عمومی مانند پلیس و شهرداری ممنوع است، و عبور و مرور بیشتر توسط دوچرخه یا درشکه‌هایی که توسط اسب کشیده میشوند، انجام میشود. برای چرخ در جزیره بهتره درشکه رو انتخاب کنید چون برخلاف دوچرخه انرژی ای از شما نمیگیره و خسته نمیشین. برای گردش 75 دقیقه ای حدود 80 لیر و برای گردش 45دقیقه ای حدود 60 لیر کرایه می گرفتن. تمامی مسیر پر از ویلاهای مختلف با انواع نماهای زیبا و دیدنی بود. اواسط مسیر در ناحیه جنگلی ای توقف کوتاهی خواهید داشت و مجددا به محل اولیه برخواهید گشت. صرف غذا در رستوران های ساحلی رو بهتون حتما پیشنهاد میدم. مخصوصا غذاهای کبابی و دریایی. 

در نهایت عصر روز چهارم به استانبول و در آخر شب به تهران بازگشتیم.