اول عذرخواهی کنم که این ١-٢ تا پست آخرم بیشتر رنگ شاکی بودن و غر زدن گرفته. آخه واقعا هم جای ناراحتی و شکایتم داره...حتما همتون این چند وقت از المپیک زیاد شنیدید وقتی میگم هر دم از این باغ بری میرسد خدایی بجاست اینم افتضاح المپیک. تبریک میگم در رده بندی مدالها با کشور افغانستان در یک رده قرار گرفتیم. کشوری با این همه جمعیت، این همه مردم علاقه مند به ورزش و این همه نیروی جوان و نوجوان سهمش از المپیک یه مدال برنزه که گرفتنش با نگرفتنش فرقی نداره...

مملکتی که تو اون برنامه ریزی طولانی مدت مفهومی نداره، مملکتی که هیچکی تو جایگاه واقعیش قرار نداره و مدیریت ورزش هیچ سررشته ای از ورزش نداره آخر و عاقبتش همینه دیگه. بابا هی میگیم مرگ بر آمریکا آخه اگه اسلام هم قبول دارید میگن که هر دانشی و پیشرفتی رو باید آموخت حتی از کافر...خدایی یه صدم برنامه ریزی و مدیریت رو از این جور کشورها یاد بگیرید الکی که نیست یه ورزشکار میاد و به تنهایی ٨ تا مدال طلا میگیره که اگه اونو فقط یه کشور بحساب بیاری رده اش جز ده تای اوله...اینا همه حاصله برنامه ریزیه، کاره، مدیریته، سرمایه گذاریه...رشته کشتی که حداقل تو اون یه ادعای ویژه ای داریم فقط یه مدال برنز ازش کسب کردیم و رده ٢٢ شدیم...چرا واقعا نمیخوایم واقعیتها رو درک کنیم همه کشورها دارن پیشرفت می کنن و ما...فکر کنم اگه میخواستیم یه المپیک مثل چینی ها برگزار کنیم 100 سال هم کمه برامون.

این نیز بگذرد مثل خیلی مسائلی که حاد بودند و یه مدت درباره اش حرف زدند و بعد همه چیز عادی شد روز از نو روزی از نو...اینطور که پیش میره فکر کنم موضوع بعدی که تو ورزش باید در موردش بنویسیم و صحبت کنیم ناکامی حضور تیم ملی فوتبال در جام جهانی 2010 باشه که امیدورام اینطور نباشه چون واقعا تحقیقات نشون داده شکست تیم یه رشته ورزشی خاص تو یه کشور که طرفدارای زیادی هم داره مستقیما تو میزان کار، راندمان کاری و اقتصاد اون کشور تاثیر داره البته حرف خنده داری زدم اقتصاد اون تو کشور ماخنده...